Lekker Lag en Lekker Lees

Lekker Lamskenkels!

Tuesday, 13 May 2014

Liewe Sussie,

Ek gaan nie hierdie week veel tyding hê nie. Ek is alleen by die huis en ek maak goed gebruik van my vakansietyd – ek het geen afsprake die hele week nie, sodat ek net vreedsaam my stil en netjiese huis kan geniet.

Ek was gister na die Chinese kruidenierswinkel waar ek borlotti- en rooi nierbone gekoop het. Ek het hulle oornag geweek in 'n bak flou brandewynwater en vanoggend kook ek heerlike boontjiesop, met 'n lam-skenkel, tamaties, 'n prei en 'n aartappel.

Ek kan onthou toe lamskenkels en beesstert arm-mans-kos was, jy kon hulle vir 'n sikspens koop by die slagter want my landgenote wil dit nie eet nie. Die skape hier is mos wolskape, hulle wil net bees en vark en hoender eet. En dele van die bees soos stert en tong is ook "foreign food".

Maar nou het hulle te oorlams geword, al daardie dinge is deesdae hoog aangeskrewe op die gourmet spyskaart en ek moes deur my nek betaal vir 'n lam-skenkel.
Ek het by die biblioteek vir my 'n handvol rillers/whodunnits uitgeneem vir my vakansieweek, en ek lees hulle soos peanuts eet. Ek sal jou nie bebodder met titels nie, hulle is almal op dieselfde lees geskoei. Lee Child, John Sandford, Robert B Parker, Elmore Leonard, Quinton Jardine. Geen breinwerk word vereis nie: sit agteroor in die wintersonnetjie met 'n koppie tee, suspend disbelief en geniet die trip. Die eerste lyk word ontdek voor bladsy drie en dan is die game aan.

Ons nuwe regering wys nou hulle ware kleure – ek het nie vir hulle gestem nie! Hulle eerste begroting is gister aangekondig. Hulle het fondse vir skole en hospitale drasties gesny, die ouderdomspensioen se inkremente is verminder, die pensioen-ouderdom is opgestoot na 70, jy kan nie meer verniet dokter toe gaan nie: jy moet nou $7 per besoek betaal, (maar na 10 besoeke is dit verniet), en preskripsies gaan voortaan ook $7 kos as jy jou pille by die apteek gaan haal. Groot maatskappye, aan die ander kant, se belasting is verminder en mense in die hoogste inkomstegroep se inkomstebelasting is ook verminder.  Praat van grinding the faces of the poor. Hopelik sal hulle nie hulle nuwe wetgewing deur die Senaat kry nie, hulle het nie 'n meerderheid daar nie. Die opposisie en die kleiner partye sal saamdoen om hulle te fnuik.

Maar genoeg van politiek, ek gaan nie dat hulle my 'n maagseer gee nie. Ek het sopas 'n ou Patricia Highsmith gelees: The Two Faces of January. Dis 'n baie ou boek, hulle het dit opnuut uitgegee om in te skakel by die bioskoopprent wat volgende maand vrygestel word. (Viggo Mortensen, Kirsten Dunst) Ek  hou baie van Patricia Highsmith. Jy sal die Talented Mr Ripley-reeks onthou. Sy het ook Strangers on a Train geskryf, wat Hitchcock verfilm het. Ek het onlangs haar biografie gelees – sy was 'n uitsonderlike vrou.

Ek soek anderdag advies by Google hoe om 'n kerrie-vlek uit 'n wit hemp te kry (D het kerrie op sy bowls-hemp gemors) en ek beland op 'n website waar mense allerhande vrae vra en ander mense gee dan die nodige raad. Ek het hardop gelag (LOL) vir die vrou wie se kind "lactose intolerant" is en sy wil graag vir hom paas-sjokolade gee.
Aldus: my son is lack toast and tolerant, is there any sort of chocolate I can give him?
Ek moes dit 'n paar maal hardop vir myself sê voor die "lactose intolerant" pennie geval het!
Jy weet hoe staan daar altyd onderaan 'n aanbod "Conditions Apply". Alison vertel my sy het 'n kennisgewing gesien in die venster van 'n Thai restaurant in Brisbane, waar hulle 'n spesiale spyskaart aanbied op Dinsdae, en dan staan daar onderaan: "Condition Supply". LOL.

Ek hou van 'n bietjie cologne, maar ek is nie 'n fan van lavender of rooswater nie, ek het 'n vanilla/orchid spritz wat ek altyd koop. Maar wil jy glo, hulle het opgehou om dit te maak. Sodra ek van iets hou, dan kan jy seker wees dit word onverkrygbaar. Toe grou ek rond daar by die winkels en ek kry 'n "blood orange and bergamot" sproeitjie. Klink volgens die naam of ek na 'n lemoenboord gaan ruik, maar nee, dis so 'n ligte sitrus-geurtjie, jy moet fyn ruik om hom raak te ruik. Dis soos 'n cologne moet wees, net so 'n "hint"! Anderdag het ek in die bioskoop agter 'n vrou gesit wat haarself gemarineer het in 'n parfuum voor sy uitgegaan het. Gelukkig was die fliek nie vol nie en kon ek verskuif na 'n sitplek aan die ander kant. Ek gaan 'n bietjie blood orange and bergamot op die papier spritz, miskien hou die ruik tot jy die brief kry. Laat my weet!

Ek moet nou seker iets gaan maak om te eet, maar ek weet nie waarvoor ek lus het nie. Ek sal gaan kyk wat het ek in die vrieskas, ek dink daar is 'n bakkie groentekerrie. Of van die hoendersop wat ek gister gekook het. Ek het die afgelope week verskeie soppe gekook: winter skop nou in en 'n mens het sop in jou vrieskas nodig!

Nouja, Sussie, op daardie geurige noot sluit ek af tot aankomde week. (Hierdie week nog geen tyding van jou nie; die posmense is besig, hulle het nie tyd om te mors met briewe aflewer nie.)

Liefde en groetnis van huis tot huis.     

Egskeiding en Japanese Kos

Die biscuit barrel wat Ma
gewen het in 1910

Liewe Sussie,                                       Saturday, 3 May 2014  (Veels geluk met B se Happy Birthday)

Ek kondig met genoeë aan dat ek 'n brief van  jou gekry het, en wel gedateer 20 April. Twee weke op reis is meer aanvaarbaar as twee maande, maar ek voel nog maar baie soos Rachel Henning. Anderdag het ek so baie aan Boetie gedink. Ek was by die bib en by die supermark en my mandjie was swaar. By die voordeur se trappies, sit ek hom altyd op die boonste trappie neer en dan klim ek met behulp van die reling na bo voor ek hom weer optel. Toe ek gister daardie mandjie uit die kar haal, is dit of ek hom hoor sê: "Gee ek daardie mandjie vir jou dra." Hoe dikwels het hy swaar en sommer ook nie-so-swaar goed vir my gedra.

Vandag is ek Little Macauley Culkin, Home Alone. Elaine is in Londen, D is op Philip Island vir die naweek. (Jy sal natuurlik nooit kan raai wat maak hy daar nie.) Hulle is 'n span van 4 wat aan die twee-daagse toernooi gaan deelneem. Een dame en drie mans. Die dame het gesê sy sal die akkommodasie bespreek. Daar is baie vakansiehuise op die eiland.

Gister bel sy en sê vir D sy het vir hulle 'n 2slk huis gehuur: daar is 'n kleiner slaapkamer waar sy sal slaap, en 'n groot kamer met vier beddens, wat die drie mans kan deel. D het gesê baie dankie maar hy sal vir homself 'n motelkamer bespreek. Hy sê vir my sy het nie baie tevrede geklink nie, want nou kos die huis duurder as hulle net drie is wat dit deel, maar D sê hy worry nie, hy is te oud vir 'n dormitory. Wie sal hom blameer.

Hy is vanoggend voor sewe hier weg want dit is so 2 uur se ry en hulle moet negeuur inklok. Ek was so ordentlik om op te staan en vir hom spek en eiers gaar te maak vir sy ontbyt. En roosterbrood. Hy het sy eie koffie gemaak want ek weet nie hoe werk sy koffiemasjien nie.

Elaine het Woensdag gevlieg en Donderdagmiddag het sy net gebel om te sê sy het veilig aangekom in Londen. Sy is in Gordon se woonstel, hy het verlede maand vir haar 'n sleutel hierheen gepos. Hy woon nou in Haarlem, maar hy het nog steeds sy woonstel in Londen want hy het nog besigheid en vriende daar. Sy het weer gisteraand gebel en ek het haar teruggebel sodat ons kon gesels sonder om Gordon se foonrekening op te jaag.

Sy het op die lughawe in Melbourne We Are All Completely Beside Ourselves deur Karen Joy Fowler gekoop en dit heelpad gelees. Jy sal onthou sy het dit vir my vir Moedersdag gegee voor sy weg is, en ek het dit heel naweek gelees en kort-kort vir haar gesê hoe baie ek daarvan hou. Sy het gesê sy sien uit daarna om dit te lees as sy terugkom. Maar toe sy dit op die lughawe sien, toe dink sy Why wait? En sy koop dit. Ek kan weer die boek hartlik aanbeveel by jou en jou vriendinne.

Ons het Maandag 'n sonsverduistering gehad maar ek het net op die TV daarna gekyk. Ons het ook 'n ding met die maan gehad, die maan was baie groot en rooi, dit was baie mooi. Hulle het verduidelik hoekom dit so gelyk het, maar wat weet ek.

Ek het Dingsdag saam met Alison gaan tee drink en sy het my vertel dat haar seun en sy vrou die handdoek ingegooi het. Hy het vir hom 'n meenthuis gehuur twee strate weg, sodat dit handig kan wees vir die twee kinders (17 en 13). Alison sê sy weet nie hoekom hulle uitmekaar is nie, maar daar is glo nie 'n 3de party betrokke nie en hulle hou dit so siviel en vreedsaam as moontlik ten einde nie die kinders meer as nodig te ontstel en ontwrig nie. Shym, dis nie lekker nie, Alison is hoogs ontsteld. Sy hou aan tob oor wat die rede kan wees: dit moet die skoondogter se skuld wees! Ek sê vir haar dit maak nie saak wat die rede is nie, dis nie behulpsaam om haar kleinkinders se ma sleg te maak nie. Die twee maak nie mekaar sleg nie en deel geen blaam uit nie, hulle kinders se welsyn is hulle eerste prioriteit. Elke huis het sy ellendes.

Ek het e-mail van H gekry, sy is nog in SA en deel mee dat Oom nou beter begin loop met behulp van sy loopraam, en hy is ook meer soos sy ou self, i.e. "difficult"! Ek sê vir haar dis net sowel dat hy in 'n inrigting is, nou kan sy gaan as hy begin moelik raak, laat die betaalde personeel sien kom klaar met sy probleem-gedrag!

Woensdagaand het ek saam met 3 van my oud-kollega's gaan eet by die Indiese keffie in Pinewood. Die kos was baie lekker, maar ons het naby die deur gesit en elke keer wat iemand inkom of uitgaan, was daar 'n ysige wind. Ek het 'n warm trui aangehad, maar ek het ook my tjalie saamgebring vir die wis en die onwis, en toe vou ek hom op en sit hom oor my bene. Hy is groot en het tot by my enkels warm gehou.

Vrydag (gister) was ek en Carla by Michael die Voetvent en hy het ons tone baie mooi gediens en ge-olie. Of ge-handeroom. As hy klaar gevyl en geknip en geskuur het, dan vryf hy heerlik handeroom in 'n mens se voete en dan gooi hy 'n bietjie poeier in sy handpalm en vryf dit oor jou voetsool dat jou skoene nie moet taai word van die handeroom nie.

Agterna het ons soos gewoonlik by die Japanese keffie langsaan gaan eet. Ek het beef teriyaki gehad en Carla 'n geroerbraaide hoenderdis. Ons het Japanese tee gedrink. Na ek vir Carla gaan aflaai het by haar huis, het ek na die Highway Gallery in Mount Waverley gery waar Marcia kurator is vir die kunsvereniging se  uitstalling genaamd Mama Mia. Daar is moeder-en-kind skilderye, en Marcia het ook mense gevra om items te leen wat op hulle moeders betrekking het. Die uitstalling open vlg week en Marcia is met haar handlangers besig om alles bymekaar te sit.  Ek dink dit gaan baie interessant wees. Ek het teestelle gesien en trourokke en ou foto-albums en wat nog.

Ek het vir Marcia die "biscuit barrel" geleen wat Ma gewen het in die Girls' Footrace toe sy 8 jaar oud was. Dit was in 1910, by die vierings van die Uniewording. Die Duke and Duchess of Connaught (Queen Vic se tweede seun) was in SA met hulle dogter Princess Patricia, hulle het die 3 maande lank die hele land getoer en hulle was in Kimberley ook. Die reisies was alles deel van 'n Groot Dag, daar was 'n Pageant en 'n Sports Day en in die aand was daar 'n konsert. 

1910! Kan jy glo daardie biscuit barrel is oor die honderd jaar oud.

Ek gaan netnou perd opsaal en bib toe ry, daar wag 'n wavrag boeke vir my. Ek kyk na die uitgewers se websites en reserveer altyd vroegtydig boeke wat later in die jaar gaan verskyn. Dan word 'n hele handvol gelyk gepubliseer en ek kry hulle op een slag!

Nouja, Sussie, hier is ons weer by selah. Ek het nog niks van C gehoor nie; sy het hand en mond belowe om my te laat weet wanneer hulle ingetrek het en 'n adres of 'n Skype-nommer het. Ag nouja, hulle weet waar ek is en hulle het my e-mail, my posadres, my landlyn-nommer, my selfoon-nommer, my Skype-details, my Facebook-bladsy, my Twitter-account, en 'n hokvol posduiwe wat weet waar ek woon. As hulle met my wil kontak maak, sal hulle. Indien hulle nie bebodderd kan wees nie, kan hulle dit los. D is beslis familie van hulle: hy weet ek het al tweemaal met Elaine gepaat, maar hy het my nou nog nie gevra wat sê sy, hoe was haar vlug, het sy veilig aangekom of hoe gaan dit met haar nie. Toe ek gisteraand klaar met haar gepraat het en die foon neersit, toe maak hy sy mond oop en ek dink hy gaan sê "How is she?" maar nee. Die vraag op sy lippe was "What are we having for supper?"

Liefde en groetnis, Suster Katrien ¬ J C

Optog Kyk en Fliek Toe Gaan

Sunday, 27 April 2014

Liewe Sussie,

Klok ek in op die H/S soos dit hoort.

Winter het nou aangebreek. Dis koud. Maar die son skyn darem, dis meer Hoëveld as Kaap, maar ek weet nie hoe lank dit sal aanhou nie. Melbourne is tradisioneel koud, nat en donker as dit winter word.

Elaine was hier van Vrydag af (openbare vakansiedag) en het vanoggend huis toe gegaan. Of liewer, sy het haar Hansie Slim-uitrusting aangtrek en die berg gaan bestyg, maar sy sal vandaar reguit huis toe gaan. Sy vertrek Woensdag Londen toe. Ons sal haar nie weer sien voor kom Juniemaand nie, maar hopelik sal ons Skype en e-mail. Kon ek maar destyds my ma skype en e-mail.

En van die poswese gepraat, ek het eergister 2 briewe van jou gekry, die een het jy op 2 Maart geskryf. Hy was 2 maande op pad. Ek dink hy het iewers op die vloer gelê ook, want hy is vuil en vol voetmerke op sy rug. Tekkie-sole. Seker van 'n sorteertafel afgeval en niemand kon bodder om hom op te tel nie. Maar nouja, na vele ontberinge het hy darem op die ou end in my posbus beland.

Ons het Paasnaweek gehou, toe voel elke dag vir my soos Sondag, en skaars was dit agter die rug, of die volgende naweek is Anzac Day (pasede Vrydag) en toe voel dit weer heel naweek soos Sondag. Ek het nie vroeg genoeg opgestaan om na die Dawn Service te kyk by die Shrine nie, (wat nog soontoe gaan in die koue en donker!) maar ek het dit later op die tv gesien. Hulle het elke stad se dagbreek-diens gewys – die prins en prinses het opgedaag by Canberra s'n, die prins kompleet met sy medaljes. Hy het twee, ek wonder waarvoor?

Ek het later wel na die optog gekyk. Ek pink altyd 'n traan of twee weg. Elke regiment loop agter sy banier met die battle honours: van Paardekraal tot by Afghanistan het Australië sy kant gebring. Hierdie jaar was daar nie meer WW1 veterane nie, selfs nie in 'n voertuig nie. Verskeie WW2 veterane kan nog marsjeer, maar baie van hulle is in 'n voertuig of rystoel. Dan is daar die kinders en kleinkinders wat loop met 'n foto en met Pa of Oupa se medaljes voor die bors. Van Australië se tradisonele vyande is ook verteenwoordig: daar was Turkse, Japanese  en Italiaanse veterane. Waarvoor was al die doodslag en ellende, vandag is almal dikkevrinne.  

Alles is toe op Anzac Day tot 1nm, dan is die optog verby, die saluut is afgevuur, die Last Post is geblaas en die winkels maak oop. Ek en Elaine het gaan shop vir 'n nuwe wasgoedstellasie want myne het na baie jare die gees gegee. Sy plastiek-komponente is deur die son so bros gebrand dat die hele raamwerk uitmekaargeval het. Ek het hom deur die jare met elastoplast aanmekaargehou, maar daar kom 'n tyd dat noodoperasies nie meer werk nie.

My tuimeldroër het ook sy vervaldatum bereik, maar ek kan nie kla nie want ek het hom nog van SA af saamgebring. Ek sal 'n nuwe een koop: hulle is nou so goedkoop dat dit nie die moeite werd is om myne te laat herstel nie. Ek gebruik hom nie baie nie, maar hy is handig om die handoeke op te fluff. Ek gooi kledingstukke wat gewoonlik stryk nodig het, in hom vir net 'n paar minute, om die kreukels uit te haal; dan hang ek hulle klam op. Siedaar, geen strykwerk nodig nie.

Gister op die Saterdagoggend het Elaine gegaan na die salon om haar maandelikse waxing en facial te laat doen, en ek het biblioteek toe gegaan waar daar boeke vir my gewag het. In die middag het ons fliek toe gegaan en Chinese Puzzle gaan sien. Ek kan dit hoog aanbeveel. Ek weet nie of julle veel Europese prente sien nie – in my tyd in Pta het hulle altyd die anderstalige prente gewys by die bioskoop daar by die Hatfield Galleries.

Ewentwil, Chinese Puzzle is nie Chinees nie, maar wel Frans. Dis die derde film in 'n trilogie: The Spanish Apartment en Russian Dolls was die eerste twee. Al drie het nog dieselfde akteurs, al dek dit 'n periode van twintig jaar.  Dit gaan oor ses studente van verskillende nasionaliteite – in die eerste prent studeer hulle in Barcelona en deel 'n woonstel daar, en die in volgende twee sien ons hoe hulle lewens verder verloop. Ek hoop daar sal 'n vierde een wees en dat die akteurs nog almal beskikbaar sal wees! Die trilogie is beskikbaar in 'n Box Set DVD – gee dit vir J vir Krismis en hoop sy nooi jou uit om saam te kyk!

Ek dink die C's is eindelik reisvaardig. Ek sien vanoggend op Facebook C het gepos dat hulle 9 uur lank by die die grens moes wag met hulle meubelwa – daar was 'n lang tou en net een persoon het die toonbank beman. Ek is bly dis nie ek wat 9 uur lank met 'n driejarige in 'n motorkar moes sit agter 'n meubelwa nie. En met Ouma op die koop toe. Ek hoop hulle het genoeg padkos en leesstof gehad en dat daar voldoende toiletgeriewe was.

Ek het 'n boek ter hand genaamd We Are All Completely Beside Ourselves deur Karen Joy Fowler en ek kan dit hartlik aanbeveel. Ek wil dit nie bederf deur jou veel daarvan te vertel nie: die storie ontvou op onverwagte wyse sover soos 'n mens dit lees. Ek het dit gister begin en vanoggend klaar gelees, dis een van daardies wat jy nie wil neersit nie. Elaine het dit vir my gegee vir Moedersdag omdat sy vlg naweek nie hier sal wees nie.

Nouja, Sussie, verder niets dan bladeren. Ek sal jou op hoogte hou van Elaine se avonture in die Verre Vreemde. Lovenkisses, Suster Katrien ¯% J

Appels Stowe en Kinders Leer

Wednesday, 2 April 2014

Liewe Sussie,

Hosanna, gister het D vir my 'n brief van jou af gebring. 16de Maart s'n. Hartlike dank. Ek is nou ten volle op hoogte van H. Ek wonder hoekom Nefie H nie by die troue was nie? Sy oudste kleinseun en naamgenoot. Miskien was Mevrou nie aanboord met die idee nie.

Hier sit ek en wag vir my ousie om op te daag. Ek sal met haar moet praat oor die kombuis wat sy laaskeer nie skoongemaak het nie. Ek gaan voorstel dat sy voortaan die kombuis eerste doen. Ek gaan haar ook in- en uitvra watter watter skoonmaakmiddels sy gebruik om die toilette mee te skrop, want ek sien hulle is nie wit nie: die water veroorsaak verkleuring aan die porselein as jy nie gereeld iets gebruik met 'n bleikmiddel in nie. Ek gaan vir haar sê sy moet, voor sy begin huis skoonmaak, die Harpic (of dergelik) in die toiletbakke spuit dat dit kan staan en trek soos 'n pot tee, dan kan sy hulle skrop aan die end van die storie. Dis my suspisie dat sy besuinig op skoonmaakmiddels. Ek dink sy gebruik net 'n natlap, ek ruik niks as ek in my skoongemaakte huis instap nie. Jy weet hoe ruik 'n nuut-skoongemaakte huis. Ek betaal haar ekstra om middels te koop, want ek wil nie die goed verskaf nie, ek kan my nie bebodder om gedurig te moet kyk wat raak op en supermark toe te hol nie.

Ek het 'n hoop wasgoed om te doen, en ek het appels en pere gekoop wat ek wil stowe, maar ek wil nie aktiwiteite op tou sit terwyl sy skoonmaak nie. Ek skil hulle nie af nie (die appels en pere) ek sny hulle in blokkies en kook hulle saggies met 'n paar naeltjies, paar stukkies versuikerde gemmer en 'n handvol sultanas. Ek sit niks suiker by nie. Dit is baie lekker, D gooi natuurlik vla daaroor maar ek eet dit net so bloots, as ek so gelukkig is om 'n porsie te kry.  Ek moet vir my 'n bakkie uitskep nes ek dit klaar gekook het. Sodra dit in die yskas gesit word, eet D dit binne 'n paar uur op. Met vla. As hy weet daar is een of ander lekkerny in die yskas, gaan skep hy knaend tot dit op is. Dit hou nie tot aandete, wanneer ek miskien weer 'n bakkie sou geëet het vir poetieng nie. Ek maak om daardie rede ook nie meer vrugteslaai nie. Ek skil nou maar 'n vrug af en eet hom. Anders staan ek 'n halfuur lank om te skil en te kap, en as ek weer kyk, staan die leë bak daar in die sienk. (Vir my om in die skottelgoedwasser te sit.)

Hulle het laat weet dat Oom die heupvervanging gehad het, en dat alles mooi rampspoedig verloop het. Hy het bygekom na die operasie en is nou vuur en vlam om huis toe te gaan. Ek dink die ou bokker gaan ons nog almal oorleef, Sussie. Ek sien vanoggend hier in die koerant (na aanleiding van Russell Crowe se nuwe prent Noah), dat Noag, volgens die bybel, oor die 900 jaar oud geword het. Oom gaan vir Noag 'n run vir sy money gee.

Ek is bly jy het lekker wolle gekoop. Kry julle ook gestreepte wol daar? Ek brei nou so lekker met 'n wol wat strepe het van grys en pienk en turquoise. Elke kleur hou so drie of vier meters aan voor hy verander.  Die strepe is so drie rye wyd op die voor-en agterpante, maar omdat die moue minder steke het, is hulle wyer daar, so vier tot ses rye soos die aantal steke meer word van die gewrig af en dan weer minder van die mousgat af.  Dit lyk baie mooi. Ek brei die ribbings met 'n effekleur, ek soek nie gestreepte ribbings nie.

Dit klink of jy begin tuis raak daar in jou "retirement village". In May se oord het hulle so 'n tipe rondawel waar almal se posbusse is. Hulle noem dit die "gazebo". Daar is ook 'n tafel waar die inwoners goed neersit wat hulle nie meer wil hê nie en wat die ander inwoners miskien kan gebruik. Boeke en DVDs en partymaal 'n pyrex-bak of 'n blompot of so. May sê niks bly ooit lank in die gazebo nie – as jy iets daar neersit, is dit netnou weg. Ek gee partymaal vir haar boeke vir die gazebo en Elaine het onlangs vir haar 'n paar dosyn DVDs gegee. Het julle ook 'n gazebo?

Ek kyk netnou na Facebook en ek sien Elaine se vriendin Sarah het 'n staaltjie gepos oor haar gesprek met haar seuntjie Lee(8). Sarah woon daar in Mirboo, 'n raps kleiner as Douglas.

Omg, told Lee Melbourne is positioned by the Bay and so ensued half an hour of heated explanations, diagrams, gesticulating, simulated boats. Calling it an inlet just led to more questions. In the end i think he got it but he said "but why do they call it a bay? "I don't know Mate they could have called it a poo but that was already taken." I actually said that, desperate to end the topic.

Sussie, daar is nou die verskil tussen 'n normale ma soos Sarah en 'n kompulsiewe informasie-verskaffer soos ek. (En jy!) Desperate to end the topic? Ek sou aangehou het tot ons omring was van Atlasse en woordeboeke.  En kom die naweek het ek die kind in die kar gelaai en hom die baai gaan wys. Melbourne is net 'n uur se ry van Mirboo af!

Maar aan die een kant is ek jammer ek het nooit daaraan gedink om daardie uitleg te gee as Elaine my gevra het na 'n woord se oorsprong nie. Hou dit in gedagte as die kleinkinders by jou aanklop om informasie. "Ouma, hoekom noem hulle dit 'n baai?" .... "Ag, ek weet nie, Boet, hulle kon dit 'n drol genoem het, maar drol was reeds in gebruik."

Jy sal bly (maar nie verbaas nie) wees om te verneem dat ek 'n tweede brief van jou gekry het net die volgende dag. 25 Maart het jy dit neergepen. Nou sal dit seker weer drie weke lank maer jare wees.

Hierdie kant trek ons nou by Vrydag die vierde. D is pas vort na Corowa vir die naweek se RSL Bowls Tournament. Hulle is 32 stuks van sy klub. Dis 'n baie groot toernooi en die spelers kom van oral. Hulle bly in al die naburige dorpe se motelle en karavaanparke. Hy sal Sondag terugkom, behalwe as hy deurdring na die eindrondte. Ek het gesê as hy Sondagmiddag speel, moet hy oorslaap en Maandag-oggend ry. Dis nie goed om skemeraand daar weg te ry as hy heeldag gespeel het en moeg is nie. Sondagaand is daar swaar verkeer wat teruggaan stad toe na die naweek, en hy moet sy weg deur die middestad en al die snelweë baan na ons kant toe.

Ek het Woensdag my kop laat afkap en inkleur by Sharni. Sy het hierdie keer nie vir my so 'n poenskop gesny nie, ek het haar gesê om net te trim.

My nuwe ousie sou opgedaag het die oggend maar no show. Ek het vergeet dat ousies daardie nadeel het! Ewentwil, sy het later gebel met 'n ekskuus maar ek het haar kortgenip en gesê dit maak nie saak hoekom sy nie kon kom of laat weet nie, sy moet maar oor twee weke op die gegewe tyd kom. Ek gaan haar maar weer 'n kans gee, Sussie, maar my geduld is nou op en as sy my weer rede tot ontevredenheid gee, sal ek die agentskap vra om iemand anders te stuur. Sy het so goed begin!

Die biblioteek het altyd 'n vormbrief gehad wat hulle uitstuur as iemand se boeke te lank nie teruggekom het nie: Patience has expired. Ek het altyd jammer gevoel vir arme Patience wat dood is, maar ek moet sê Patience het nou expire hier by my ook. Sy is tot haar vadere vergader. Soos die Norwegian Blue Parrot in Monty Python.

Verder het ek nou nie tyding nie. Elaine gaan nie die naweek hie'haa'toe kom nie, sy sê my sy het geen afsprake of planne die naweek nie, sy wil alleen by haar huis bly en tot verhaal kom na 'n besige paar weke, sowel professioneel as sosiaal. Ek gaan ook 'n stil naweek alleen by my huis geniet. As ek alleen is, hoef ek glad nie die TV aan te skakel nie. My huis is stil en my kombuis is netjies.

Die skoolvakansie begin vandag so daar is niks by die bioskoop om te sien nie. Ek het genoeg leesstof en ek gaan netnou 'n pot sop op die vuur sit en ek dink ek gaan 'n appeltert bak ook, met party van my gestoofde appels. Dit beloof om 'n reenerige naweek te wees, sop vir ete en tee met appeltert vir 'n middag-versnapering is net die job.

Nouja, Sussie, op daardie noot sal ek maar groet tot vollende keer.

Liefde en groete van huis tot huis. Suster Anna Yö¯

Moeilike Oom en Stout Kinders

Sunday, 30 March 2014

Liewe Sussie,

Nog 'n week sonder tyding van jou, maar dit is nou nie meer vir my iets ongewoon nie. Ek weet R sal my laat weet as jy van die takkie afgeval het, so ek neem aan jy klou nog vas, eet jou saad, flap jou vlerkies en sing vrolik.

D se Oom is vinnig besig om sy greep te verloor, maar nie sonder 'n geveg en bittere verset nie. Dylan Thomas kon daardie gedig spesiaal vir Oom geskryf het:

Do not go gentle into that good night,

Old age should burn and rave at close of day;

Rage, rage against the dying of the light.

Hy het geval en sy dybeen gekraak, net waar die heup se potjie begin. Hy het so die pyn uitgehou en aangegaan soos gewoonlik, tot R op haar twee-weeklikse besoek vir hom dr toe geneem het. Die dr het gesê hy moet van die been afbly, maar nee. Sluk pynpille, stap rond, klim in sy kar en ry plaas toe soos gewoonlik. (Jy weet hy is 80% blind van katarakke en het nie meer 'n bestuurderslisensie nie.) Elke Dinsdag gaan hou hy toesig dat hulle 'n klomp beeste moet laai, en vendusie toe ry. Dan sit hy daar by die vendusie, weier alle bodde (biede? aanbodde? aanbiedings?) vir die vee want hy is paranoïes en almal wil hom verkul. Hy skel 'n paar mense uit, stuur die volk terug plaas toe met sy onverkoopte vee en gaan huis toe, tevrede met sy dag se werk.

Ewentwil, hier is die e-mail van gister:

It seems the situation with my dad has deteriorated in that a second x-ray carried out yesterday revealed that the neck of femur is now not cracked but broken. If he was a bit younger, ie in his eighties, not 96, a hip replacement op would be done, but at this stage that is uncertain. They took him to Klerksdorp yesterday and he was seen by an orthopaedic surgeon. The surgeon said he would need to be admitted to hospital for a night to assess how suitable he may or may not be for the op but he would not hear of that and just wanted to get back home. He is now carrying on about the farm and they have taken him to the farm!!  I cant think about the pain of getting in and out of the van!! He is using a wheelchair instead of walking. I spoke to him and when I said I was sorry to hear he has a broken leg, which R had to repeat for him b/c he is so deaf, he flatly denied that he has a broken leg. At this stage we are staying where we are as we would only be a nuisance anywhere else.

Ek bel toe na ek haar email gekry het, en o.a. sê ek vir haar ten minste hoef ons nou nie te vrees hy sal iemand doodry met sy kar nie. Nee, sê sy, moenie glo nie, hy het wel in sy kar geklim met gebreekte been en al, en winkels toe gery, maar hy kon nie uitklim nie, toe ry hy maar weer huis toe.  Hy weier om te erken dat iets met hom verkeerd is, hy weier om hospitaal toe te gaan en hy eis dat R haar intrek moet neem by hom in sy huis. Ek vra hoekom gee hulle hom nie 'n verdowings-middel in en neem hom hospitaal toe nie? Vandaar na 'n sorg-eenheid, hy kan nie in sy huis bly nie! Gee hom 'n knock-out drop saam met sy pynpille, wat sal hy weet? Sussie, sy sê vir my: we can't do that, Daddy will be very angry.

Daardie ou man het hulle so lank geterroriseer dat hulle nou aan Stockholm-sindroom ly! Hulle, sy slawe, is almal skeit-bang vir hom, die dokter inkluis. Ek wonder of R so dom gaan wees om in te gee en by hom in te trek. Sy kan nurse, chauffeur, kok, en scapegoat wees. Soos dit is gaan sy elke 2 weke sy huis skoonmaak, sien dat hy bad en skoon aantrek (dit gebeur net wanneer sy daarnatoe gaan, hy dra en slaap in een stel klere) sy betaal sy rekeninge, maak vrede met almal wat hy beledig en uitgeskel het sedert sy laas daar was, en sien dat hy iets eet behalwe Wimpy oorkant die straat se hamburgers.

Elaine sê as hulle haar vliegtuigkaartjie betaal, sal sy alles binne 'n paar dae gaan uitsorteer vir hulle, no worries! Sy bang hom nie. Mind you, ek glo nie dit gaan van hier af lank duur nie: as 'n mens van daardie ouderdom 'n been gebreek het, is dit afdraand al die pad. Next stop pneumonia en goodnight, Irene. Ek wou dit nou nie sê nie, maar as ek sy kinders is, sal ek my nie haas om vir hom 'n Krismispresent te koop nie.  

Die afgelope week het ek nie veel op my program gehad nie. D het wel die tandarts besoek, want sy voortand het afgebreek. Die tand het reeds 'n pen ingehad. Die tandarts het dit tydelik reggemaak, maar sy tande is almal op hulle laaste bene (of wortels). Ek weet nie of dit 'n oorerflike kondisie is nie, want my skoonma het sulke afbreek-tande gehad tot sy later 'n mondvol stieftande gekry het.

So gelukkig soos ons is in hierdie land om gratis of byna-gratis mediese dienste en medisynes te hê, is tandartse ongelukkig nie verniet nie. D se tande is te ver heen om gekroon te word (wat self baie duur is) hy moet inplantings kry, wat ongeveer $5,000 per tand is, of hy moet 'n mondvol stieftande kry.  Ek weet nie wat hy sal besluit nie. Ek weet nie waar die geld vandaan moet kom vir inplantings nie, ons kan elkeen 'n splinternuwe modderkar koop vir daardie prys. En die rede hoekom ons met ons ou modderkarre ry, is dat ons nie nuwes kan bekostig nie.

Ek het Woensdag saam met H gaan koffie drink. Sy kla haar stout kinders is nou totaal onregeerbaar. Hulle baklei ongenadig met mekaar. Die een het die ander in die gesig geskop dat H gedink het sy neus is gebreek, maar by die ER het hulle gesê dis nie gebreek nie, net sleg gekneus. As sy skoene ipv tekkies aangehad het, sou sy dalk sy neus gebreek en miskien sy wangbeen gekraak het.  Hulle het die bloeding gestop, sy neus ge-plug en hom huis toe gestuur.

Later dieselfde dag het hy weer sy sussie se arm agter haar rug op gedraai dat die kind die vlg dag nie die arm kon gebruik nie. Die twee is glo gedurig vol kneusplekke en letsels soos hulle mekaar te lyf gaan. Hy is nege en sy is ses, maar sy byt en krap behalwe skop en slaan, so dit maak op vir haar agterstand in gewig en armlengte. H sê altwee van hulle slaan en skop haar ook as hulle nie hulle sin kry nie – hulle doen dit al van kleinsaf, maar nou dat hulle groter word begin hulle haar regtig seermaak.

Ek bied geen advies aan nie, dis nie my besigheid nie, maar hulle kan bly wees ek is nie hulle ma nie.  Ek sien nooit die kinders nie, H weet as dit skoolvakansie is, ontmoet ek haar nie. Ek sê net altyd "bel my as hulle weer in die skool is". Ek het laas die jongste gesien toe sy saam met haar ma gekom het om haar verjaarsdagkoek te kom haal. Sy is 'n baie mooi dogtertjie.

Gister het ek en Elaine 'n toneelstuk gaan sien. Neighbourhood Watch. Ons het baie daarvan gehou; die lag met die traan. Daar was die minimum props op die verhoog. 'n Groot deel van die aksie speel in die straat voor die huise af. Hulle stoot hulle vuilisdromme uit of hulle kom van die tremstop af met hulle inkopies en so. Staan en gesels op die sypaadjie. As hulle in mekaar se huise "ingaan", dan staan hulle maar daar op die verhoog en jy verbeel die meubels.

Robyn Nevin plays Ana, a cantankerous and meddlesome octogenarian from Hungary, who lives with her German shepherd in a Melbourne suburb where relations between neighbours seem to be little more than a polite wave on bin night.Advertisement  Behind closed doors, the street is full of walking wounded. There's a prim, middle-aged woman with a terminal illness, an aspiring, diabetic filmmaker addicted to online computer games, and Catherine, a Lally Katz-figure with a broken heart who remains emotionally paralysed, unable to move on. But the night belongs to Ana. Nevin is extraordinary. It's impossible not to fall in love with her brilliant portrait of a tough, eccentric dragon lady, a woman left manipulative and paranoid by the vicissitudes of life as a refugee but whose countervailing qualities - stoicism, shrewdness, generosity - are just as likely to lead to chaos, often in amusingly broken English. Nevin plays the character for truth rather than laughs, which amplifies and deepens its comic power.

Daar weet jy nou alles en jy kan gerus inklok by die Miriam Makeba Teater wanneer hulle dit op die planke bring. Toe ons klein was, was 'n toneelstuk bekend as "die konsert".

Elaine is van die teater af na 'n 40ste happy birthday toe, en ek het huis toe gery. Ek was nie lus om kos te maak nie en toe het ons gaan eet by die Red Panda. Ek het Crispy Duck gehad en D Mustard Beef. Daar was lekker Chinese groente by en gestoomde rys. Ons het 'n pot tee bestel.

Tot sover my opwindende week. Ek sou nog meer opgewonde gewees het as ek 'n brief van jou gekry het, maar dit was my nie beskore nie. Miskien hierdie week wat kom.

Baie liefde en groetnis aan jou en jou uitgebreide familie, van Suster Katrien Y¯J

Lame Joke of the Week:

I got a new stick deodorant today. The instructions said, “Remove cap and push up bottom”.

I can barely walk, but whenever I fart the room smells lovely.

Michaelangelo en Manon

Michaelangelo: Madonna,
Bruges Cathedral

                                                                                                  Monday, 17 March 2014

Liewe Sussie,

Laat ek nou maar vroegtydig inklok met vandeesweek se brief – ek kan deur die week skryf en kom Sondag sal ek klaar skryf en dan kan D dit Maandag pos. (Of weggooi, soos die gees hom lei.)

Gister op die Sondagmiddag het ek vir Elaine by die bioskoop ontmoet wat halfpad tussen ons woonplekke is, en toe sien ons The Monument Men. Ek kan dit aanbeveel. Cate Blanchett se rol was die kleinste, maar sy het die beste performance gelewer.

Kritzinger kan my nie 'n goeie Afr woord gee vir performance nie. Cate het nie 'n uitvoering, 'n verrigting of 'n prestasie gelewer nie. Ek vermoed al hoe meer dat Kritzinger se woordeboek nie so goed is as wat hy opgekraak is om te wees nie, hy skiet dikwels tekort.

Maar terug na The Monument Men ... dit handel oor 'n posse kunskenners wat in die doodsnikke van WW2 deur die Amerikaanse leër ge-rekruut word om Europese kunswerke wat die Nazis gesteel het, op te spoor en terug te kry. Gebaseer op 'n ware verhaal. Die twee hoof-items wat hulle probeer opspoor en terugkry, is die altaar-stuk uit Ghent se katedraal en Michelangelo se Madonna uit Bruges se "Church of our Lady". Ek en Elaine het die film geniet, maar ons het nie ons naels gekou soos die spanning opbou nie, want ons het geweet alles het op die ou end mooi rampspoedig verloop aangesien ons daardie twee items self gesien het in Ghent en Bruges waar hulle hoort. So ons het geweet dis happy endings.

Ek is baie bly die Amerikaners het die Bruges Madonna gered uit die soutmyn waar die Nazis haar weggesteek het, toegedraai in 'n goiïngsak. Hulle het haar net betyds gegaps voor die Russe haar in die hande kon kry. Nou is sy terug in Bruges waar ek haar gesien het. Sy is die enigste een van Michelangelo se werke wat in sy leeftyd Italië verlaat het.  Die Russe het niks Nazi-gesteelde kuns teruggegee wat hulle gekry het nie, hulle het alles Rusland toe geneem.

Die Bruges Madonna, net soos Vermeer se Milkmaid en Oskar Kokoshka se Bride of the Wind, is soos 'n vuishou wat jou wind uitslaan. Al wat jy kan doen, is om voor hulle te staan soos 'n haas in die headlights, en grou in jou handsak vir 'n tissue want jy kan nie die trane keer of die knop in jou keel wegsluk nie.

Ewentwil,  Ghent se Mystic Lamb Altarpiece is 'n ander storie. Ek en Elaine het spesiaal na Ghent se katedraal gegaan om dit te sien, maar toe is dit agter 'n skerm. Jy kan die res van die katedraal bekyk na hartelus, maar as jy die Mystic Lamb wil sien, dan moet jy drie Euro's betaal. Ons het ons E3 gestoot, maar soos Elaine sê ons kon liewer 'n koppie koffie gaan koop het daarmee.  Vir my part kon die Russe die Mystic Lamb gaan ophang het in die Kremlin en good luck.

D is gisteroggend weg Bendigo toe (rolbal-ltoernooi) en ek het 'n boodskap op die foon gekry dat hy veilig gearriveer het. Hulle span van vier het gegaan. Die een vent met 'n groot voertuig het aangebied almal kan saam met hom ry, maar D het verkies om met sy eie kar te ry. Ek weet hoe hy voel: ek ry ook nie graag saam met ander mense nie; ek wil onafhanlik wees om te kom en gaan soos ek wil. Hy kom Donderdag terug. Bendigo is net so 'n 2 uur uit Melbourne, dis nie ver nie.

Ek het gesteraand met S geSkype en sy vertel dat H gelukkig en tevrede is in sy verblyfplek. Hy sê hulle mishandel hom goed. Hy is nie so gespanne en opvlieënd nie, sy sê hy is kalm en ook baie meer by sy positiewe. Aaawrieboddie haappie, want sy kry ook nou rus in haar huis en hoef nie meer met sy nappies te werk nie. Sy sê sy was die hele tyd gefrustreerd, kwaad en wrewelrig. Nou kan sy ook ontspan. Dis net baie duur en sy sukkel om die geld by te bring.

Nou gaan ek eers wasgoed ophang en dan gaan ek winkels en poskantoor toe, miskien is daar 'n brief van jou. Tot later.

Saturday, 22 March 2014

So het ons gevorder tot by die naweek. Ek het Dingsdag saam met Joan gaan koffie, Woensdag het my nuwe besem kom vee, maar nie so skoon soos die eerste twee keer nie. My moeilikheid is ek los my kombuis te skoon. Op die oog af lyk die wasbak en die vensterbank en die "bench" skoon, en toe dink sy seker sy sal dit maar oorslaan. Maar toe sy weg is en ek gaan tee maak, sien ek 'n paar krummels by die toaster en by nadere inspeksie kon ek sien sy het nie geraak aan daardie area nie. Ag nouja. Vollende week sal ek vir haar vra sy moet asb die kombuis eerste doen.

Donderdag het ek na die dr toe gegaan vir my jaarlikse diens. Dr Suki Muralitheran. (Sover ek weet geen familie van die spin bowler nie.) Sy het die uitslae van my bloedtoetse gehad en sy het aangekondig alles is in tiptop kondisie. Liver and kidney function perfect. Sugar levels, perfect. En so aan vort, alles is A1 tot ons by Vitamin D kom, my Vit D levels is te laag en ek moet elke dag twee Vit D pillens insluk, waarvan ek by die apteek 'n voorraad gaan haal het. Verder het sy vir my 'n flu shot gegee en my op my weg gestuur vir nog 'n jaar. Alles gratis op Medicare.

Later daardie middag het D teruggekom van Bendigo af. Hulle het nie gewen nie, maar hy het nietemin die ekskursie geniet en hy vertrek weer Vrydag, hierdie keer net vir die naweek. Hy gaan na Corowa toe, en ek weet net so goed soos jy waar dit is. Hy sê dis 4 uur se ry, dis al wat ek jou kan vertel daarvan.  Hulle is 32 wat gaan van sy klub. Hulle is in twee naburige motelle ingeboek. Party deel, want hulle wil nie volprys betaal nie, maar hy het 'n motelkamer vir homself bespreek, en wie sal hom blameer. Dis nie so duur nie.

Vanmiddag het ek en Elaine na die ballet toe gegaan. Ons het Manon gesien. Dit was soos gewoonlik uitmuntend. Ek het na baie jare my "premium class" sitplek, in die middel van die tiende ry van voor af, prysgegee want ek kon nie meer die 34 trappe behartig nie. Nou sit ek op die paadjie in die tweede ry van agter af, net vier trappe, dit is nie 'n probleem nie. Dis baie goedkoper ook, natuurlik. Ek kan nog steeds goed sien, maar nie die uitdrukkings op hulle gesigte nie. Newwermaaind. Elaine het ook baie daarvan gehou. Sy kom net na een ballet saam met my elke jaar.

C het my laat weet dat N se tande uit is en alles het mooi rampspoedig verloop behalwe dat haar gesig nog geswel is. Ek sal haar moreaand Skype en hoor hoe dit met haar gaan. C sê haar visum het nog nie gekom nie, hulle wag nog maar om te hoor wanneer klok hulle in oorkant die grens. Die huis wag vir hulle.

Nouja, Sussie, tot vollende week alles van die heel beste vir jou en joune. Ek het hierdie week niks gehoor van jou nie, ek neem aan no news is GN.

Liefde van Suster Katrien  { Y¯

Skoene Koop en Bonox Drink

Tuesday, 11 March 2014

Liewe Sussie,

Hosanna. D het sopas vir my joune van 26 Feb gebring. (Hy het dit nie langs die pad weggegooi nie.) Ek is baie bly jy het myne van 23 en 28 Jan gekry, lyk of die posaflewering  klopdisselboom gaan, al klop die disselboom maar stadig en ongereeld.

Gister was Labor Day hier by ons (nie Labour Day nie, om een of ander rede spel ons dit op Amerikaans). Ek en Dick labour nie op Labor Day nie want ons het afgetree.

Elaine is terug van haar Golden Plains musiekfees-naweek en sy rapporteer dat sy dit baie geniet het soos gewoonlik. Ek is so bly ek hoef nie uit te kamp binne hoorafstand van orkeste wat heel dag en nag speel nie. Hulle hou glo op van 6vm tot 9 vm en dan klok hulle weer in.

Ek het toe op die ou end met N aan’t Skype gekom. Sy kondig aan sy laat vandag al haar ondertande laat trek en dan gaan sy kunstande laat insit. Sy sê haar ondertande is baie knit-one-slip-one want party het afgebreek.  Sy het reeds bo 'n kunsgebit, nou kan sy bo en onder stieftande hê.

Sy sê ook hulle wag nou net op C se werks-visum want sy moet 1 April inklok by haar nuwe werk. Hulle het glo Sondag afgeskeid van C by die kerk. Sy is mos die orrelis daar en sy het ook ‘n orkes op die been gebring. Sy het al die gemeentelede wat ‘n intrument kan bespeel, uitgenooi om by die orkes aan te sluit en Nabs sê hulle is nou ‘n baie mooi orkessie. Hopelik sal die nuwe orrelis ook belangstel in die orkes, want ‘n orkes moet ‘n hoofman oor honderd hê.

N sê daar is nie ‘n NG kerk in Gabarone nie, maar wel ‘n Gereformeerde kerk waarheen hulle sal gaan. Mari is reeds ingeskryf by die plaaslike kleuterskool ook. Ek hoop F sal werk kry. Hy het mos 'n voltydse werk by Diamantveld H/skl, waar hy al hulle foto’s neem en hulle desktop publishing doen. Ek dink ek het jou dit vertel.

Ja, ek dink rolbalspelers hou toernooie. D gaan vollende week Bendigo toe vir ‘n week om daar in ‘n toernooi te gaan speel. Hd tyd vd jaar gaan hy altyd in ander dorpe meeding. Sy been is nie lekker nie, hy het op een of ander manier ‘n spier verrek. Ek het vir hom gesê hy moet vir ‘n paar dae rus vd bowls, en hy gaan wel twee dae nie speel nie en dan kyk hoe pull hy up.

Hy was vandag by Michael die Voetvent want hy het ‘n seer voet ook, maar Michael sê daar is geen salf te smeer aan sy seer voet nie, hy het arthritis in twee van sy tone. Hy het ook gekla van ‘n toonnael van verkleur is; hy het gedink hy het toonnael fungus, maar Michael sê nee, dis net 'n verdikking van die nael. Hulle het mos op die TV sulke afgryslike advertensies vir salf wat jy aan jou toonnael-fungus moet smeer, toe sien hy die verkleurde naels in die advertensie en verbeel hom hy het dit ook.

Onthou jy daar in Three Men in a Boat (Jerome K Jerome) waar Harris die mediese ensiklopedie in die hande kry en dan dink hy hy het elke kwaal in die boek, met uitsondering van Housemaid’s Knee. Ek het dit onlangs weer gelees. Dis nog steeds snaaks na 'n meer as 'n honderd jaar.

Veels geluk ook met W se verjaarsdag. Moenie vir hom jou nuwe telefoonnommer gee wanneer jy jou landlyn kry nie. Op jou selfoon kan jy mos sien wie bel, dan hoef jy nie te antwoord as dit hy is nie, laat hy deurgaan na voicemail. Ek wonder of hy na die telefoonhokkie oorkant die straat gaan om jou te bel sodat Mevrou niks moet agterkom nie.

Friday, 14 March 2014

Ek en Carla het vanoggend ons voete laat doen en agterna Japanese kos geëet langsaan Michael se praktyk by Midori, soos ons elke keer doen. Carla moet nou al 'n jaar lank 'n stywe kous dra en bloedverdunners drink omdat sy klonte in haar been kry. Ek is bly dis nie ek nie. So het elkeen sy skeet.

Gister het ek, vergesel van Margie, na Balwyn toe gery ('n halfdag te perd) om skoene te gaan koop. Ek hou van skoene genaamd Steplite. Hulle pas goed, hulle is gemaklik en van sagte leer, hulle voel soos slippertjies aan my agterpote. Duur maar ek worry nie, gemaklike skoene is belangrik. Hulle is mooi ook, lyk nie soos oumens-skoene nie.

Ek het hulle jaare gelede agtergekom, by die skoenwinkel langsaan die voetvent. Eenkant die Japanese restaurant, anderkant die skoenwinkel. Maar toe maak die skoenwinkel verlede jaar toe, en ek soek my boeglam vir Steplite. Jy kan hulle oor die internet bestel, maar ek kan nie skoene koop wat ek nie aangepas het nie, veral nie sulke duur skoene nie. Daar is skoenwinkels in Brisbane en Sydney wat hulle aanhou, maar in Melbourne soek ek verniet. Eindelik kry ek die groothandel-plek, wat Steplite invoer, in die hande. Toe ek hulle bel, sê die hulpvaardige dame hulle het 'n kleinhandel-skoenwinkel in Balwyn.

Dis toe dat ek gister perd opsaal. Ek het vir Margie saamgenooi want ek weet sy het ook issues met haar voete. (Kritzinger het nie 'n vertaling vir issues nie.) Dit was nie so erg ver nie; ek het op die nuwe snelweg geklim, wat ons halfpad geneem het, en toe het alles verder vlot verloop tot ons so driekwart-pad was. Op daardie stadium het die tremlyne ingeskop en die laaste kwart van die pad moes ons agter 'n trem aanry. Dis baie frustrerend want jy mag nie die trem verbysteek wanneer hy stilhou nie (ingeval jy passasiers omry wanneer hulle afklim), en wanneer hy in transit is, is daar nie ruimte om hom verby te steek nie. Ag nouja, 15 minute agter 'n trem aan is ook nie die end van die wêreld nie.

Daar was 'n gawe parkeerterrein net om die hoek van die winkel af en gelukkig genoeg het hulle ook 'n uitverkoping aan die gang gehad. Hulle raak van die somerskoene ontslae om plek te maak vir die winter-voorraad. Ek het 2 paar skandale gekoop, een nywieblou en een skakerings van brons en pewter. Ek kon nie juis piek en tjoes nie, want ons het opgedaag in die doodsnikke van die uitverkoping, toe daar net die twee Step-Lites in my saais oor was. Maar ek was nietemin baie tevrede, want halfprys is halfprys, en daar is niks verkeerd met die kleure nie, pas by alles. Twee vir die prys van een en ek step heerlik lite sover ek gaan. Ek sal so oor 'n maand gaan kyk wat het hulle ingekry in toe skoene vir die winter.

Woensdagaand het ek gaan eet saam met 4 ex-kollega's. Ons was by die Saigon Orchid vir Vietnamese kos. Alannah het nie lank gebly nie, sy het huis toe gegaan nog voor haar bord koud was, want sy moes die volgende oggend seweuur op die lughawe wees. Sy en haar man gaan Italië toe vir 2 maande. Die res van ons (Carla, Carol, ek en Sunanda) het nog maklik 'n uur bly sit en gesels, tot ons borde behoorlik afgekoel het.

Vanaand klok Elaine in na werk, sy sal seker moreoggend die berg gaan bestyg en hopelik sal ons in die middag fliek toe kan gaan. Ek weet nie of daar iets is om te sien nie. D gaan natuurlik bowls speel. Sondag vertrek hy na Bendigo vir 'n week-lange toernooi. Hulle span van vier gaan bly in 'n woonstel en hy het vir hom Weetbix gekoop om saam te neem vir sy ontbyt. En Bonox (dis soos Bovril) vir sy warm drankie met slaaptyd. Nou so 'n jaar of wat gelede was hy siek: grieperig, nie lus vir eet nie, ens. Ek bied toe aan om vir hom 'n koppie Bonox te maak. Jy sal sweer ek het aangebied om vir hom 'n arsenic-cocktail voor te berei. Hy drink nie sop nie! Ek maak toe maar vir myself 'n koppie Bonox, maar toe hy dit ruik, wou hy ook een hê en sedertdien is hy op die Bonox. Natuurlik sit hy nie 'n teelepelvol in die koppie nie, maar wel tweemaal soveel, en hy is te ongeduldig om te roer tot dit alles opgelos het. Daar is altyd so 'n sludge onder in sy koppie. Maar nouja, wat worry ek, dis die skottegoedwasser se besigheid.

Ek was Woensdagoggend lus om te gaan fliek, toe gaan sien ek Mr Morgan met Michael Caine in die hoofrol. Ek het nie eers voorheen daarvan gehoor nie, dis een vdaardie little low budget jobs wat die Britte so goed doen. Dit het nie in die groot komplekse gewys nie, ek het dit hier in 'n klein voorstedelike bioskopie gesien waar hulle sulke onbekende films wys. Die kaartjies is baie goedkoop, daar is altyd hordes oumense en pensioenarisse. Ek in die kluis. Ek het gehou daarvan, as dit by julle verbykom, kan jy maar gaan kyk. Hy en sy vrou het in Parys gewoon, maar toe gaan sy dood en hy voel baie eensaam tot hy 'n jong dans-onderwyseres ontmoet. Dis die storie van hulle vriendskap. Nie 'n romanse nie!

Is daardie bioskopie by Hatfield Galleries nog daar? Hulle het altyd internasionale films daar gewys. Dis waar ek al die groot Europese filmmakers ontmoet het. Ingmar Bergman,Truffaut, Resnais, Jean-Luc Goddard, Cocteau, Rosselini, noem maar op.

Nouja, Sussie, hier is ons weer aan die end van die storie. Bly heerlik en ek hoop jy het 'n gesellige week.

Menige groetnisse van huis tot huis,

Suster katrien J % C